شما یک فرمانده نظامی مدرن هستید

در نتیجه دی اکسید کربن بیشتری به سمت قطبها برای پر شدن جای خالی این گاز جریان می یابد. در این ارتفاعات دمای هوا 130- درجه سانتیگراد است. این رسوبات تا ارتفاع 80 درجه از هر دوقطب گسترش یافته اند.احتمالا اتمسفر در طی مدتهای طولانی منجر به رسوب لایه هایی گردیده است. این مدت زمان یکسال در مریخ است. این مدت زمانیست که مریخ یک دور کامل حول محور خود نسبت به خورشید طی می کند. در امتداد استوا نمادی چشمگیر در این سیاره قرار گرفته است. از آنجا که ارتفاعات بیشتر در نیمکره جنوبی قرار گرفته اند در نتیجه میتوان گفت که ضخامت پوسته نیمکره شمالی کمتر است.

سرانجام دانشمندان به این نتیجه رسیدند که باید در این باره بازنگری شود. این عکس از ترکیب چهار تصویری که رهیاب مریخ آنها را تهیه نموده است، ایجاد شده است. سرخ دیده شدن مریخ به واسطه تراکم بالای اکسید آهنی است که روی سطح آن یافت می شود. وجود آب مسبب تشکیل و جمع شدن رسوبات بوده است. با کم شدن ارتفاع نسبت به سطح، دما افزایش یافته و در طی روز به 30- تا 40- درجه سانتیگراد می رسد. در سردترین روزهای زمستان این لایه ها تا ارتفاع 45 درجه به سمت استوا گسترش می یابند.

10. پلوتو بسیار سرد است و -233 درجه سانتیگراد دما دارد (تنها 40 درجه ی سانتیگراد بالاتر از صفر مطلق). ایده سفر به فضا با هدف کشف منابع طلا، سنگ های قیمتی و عناصر کمیاب به طور جدی کمتر از پنج سال است که در دنیا مطرح شده، با این حال بسیار جالب است که خیلی زود مقدمات انجام آن فراهم شده است. دانشمندان بر این باورند که این سیستم بر اثر شکاف خوردن قسمتی از پوسته ایجاد شده است. این کلاهک ها به خوبی توسط تلسکوپ های مستقر بر روی زمین قابل رویت می باشند. این چاله های برخوردی به دو دلیل در زمین بسیار اندک می باشند:1) چاله هایی که قبلا ایجاد شده اند در اثر فرسایش از بین رفته اند.

چاله های بزرگتر می توانند دارای قله های مرکزی باشند که در اثر ارتجاع پوسته پس از برخورد به وجود می آیند.در مریخ، شمار چاله ها از جایی به جای دیگر به شدت متغیر است. طوفانهای بزرگتر می توانند همه سطح سیاره را در فرا بگیرند. برای مثال در فاصله ۴۵ سال نوری از ما ستارهای به نام تراپیست-۱ قرار دارد که به اندازه کافی نزدیک است تا ۷ سیاره قابل سکونتش بتوانند در شرایطی قرار بگیرند که زمین را در تیررس داشته باشند. آنها به میانجیگری قوّة خیال محملی برای تأمّل و مراقبه هستند و جلوههای لطیف و متکاثف وجود انسان را که در مدار انجذابات الهی یا نفسانی قرار میگیرند ممثّل میکنند.

دره از شرق به غرب کشیده شده و طول آن حدود 4000 کیلومتر یعنی به اندازه عرض استرالیا و یا به اندازه فاصله بین فیلادلفیا تا سندیگو است. روز خورشیدی مریخ 24 ساعت و 39 دقیقه و 35 ثانیه طول می کشد. جالب ترین پدیده در مناطق قطبی مریخ، توده های ضخیمی از لایه های رسوبی مواد می باشد. بخشهایی از این مولکول مجددا ترکیب شده و مواد شیمیایی زیستی مختلفی مثل مواد حاوی کربن، هیدروژن، نیتروژن، اکسیژن و دیگر عناصر ضروری برای حیات را به وجود میآورند. در منظومه شمسی ۲۰۵ ماهواره طبیعی وجود دارد ولی ماهواره طبیعی قمر-زمین از لحاظ نسبت قطر ماه به زمین منحصر به فرد است، این نسبت از هر سیستم ماهواره طبیعی دیگری در منظومه شمسی بزرگتر است.

عبور عطارد فقط یا در اردیبهشت ماه (ماه مه) یا آبان ماه (ماه نوامبر) روی میدهد؛ و علت ندرت این عبورها (که در هر قرن تا ۱۳بار روی میدهند) به این علت است که زاویه میل مدار آن با مدار زمین (۷درجه) سبب میشود که سیاره معمولاً یا از شمال یا از جنوب خورشید بگذرد. این کار سخت است اما به دردسرهای احتمالی بعدی مي ارزد. این ها زیاد رسمیت ندارد شاید از این بابت هست که این شرکتها زودتر اقدام به کار کنند. وجود آنها می تواند بیانگر این باشد که روزگاری هوا در مریخ به قدری گرم بوده که امکان وجود آب به شکل مایع وجود داشته است.آبگذرها از شبکه های دره ای نیز کوچکترند.

این منطقه از آب، آمونیاک و متان یخزده به شکل قطعههای یخی تشکیل شده و هزاران میلیارد جرم آسمانی بزرگتر رادر خود جای داده است. با توجه به این که عنوان Borderlands و به طور کلی این سری هرگز بر روی گرافیک واقع گرایانه و خیلی بالا تمرکز نداشته است و گرافیک آن سل شید است، پس زیاد تفاوتی ندارد که بازی مال نسل هفت است و یا هشت. بازالت علاوه بر مریخ در سطح زمین و ماه نیز وجود دارد. ستاره ترپیست-۱ را نخستین بار تیم اخترشناسان بلژیکی در ماه مه سال ۲۰۱۶ و به لطف تلسکوپ ترپیست کشف کردند.

پس زمان زیادی از آخرین فوران ها نگذشته است چون در غیر اینصورت تعداد چاله ها بر روی کوه های آتشفشانی بیشتر بود. بقیه جاها به ویژه در نیمکره شمالی جوانتر و دارای تعداد کمتری چاله می باشد.برخی از کوه های آتشفشانی نیز دارای چاله هایی می باشند و این امر نشان دهنده این است که زمان زیادی از فوران آنها نگذشته است. بعضی دیگر از سنگهای سطح مریخ، به ویژه در نیمکره شمالی، آندزیت (Andesite) نام دارند. البته چاله هایی نیز در مریخ وجود دارند که در اثر برخورد سنگهای آسمانی با این سیاره به وجود آمده اند.

بیشتر پوسته احتمالا از سنگهای آتشفشانی به نام بازالت تشکیل شده است. بیشتر جبه زمین متشکل از سنگی به نام پرایدوتیت (peridotite) است. همینطور اگر سنگی در مریخ رها شود بسیار کندتر از زمین به سطح سیاره می رسد. در نزدیکی خورشید، در ابتدای شکلگیری منظومه شمسی تنها مواد سنگی میتوانستند در برابر گرما مقاومت کنند. همانطور که آنها پیشرفت می کنند، شخصیت آنها می تواند استعدادهایی را باز کند که توانایی های آنها را بهبود بخشیده و به طرح های خلاقانه ای به منظور ساخت تجهیزات بخصوص همانند ابزارها، سلاح ها و مواد پیشرفته تر دست یابد تا در ساخت و ساز، اکتشاف و حتی میزان استقامت در برابر شرایط را افزایش دهد.

«اندرو کول» از دانشگاه تاسمانی استرالیا، در بیانیه ای در این باره گفت: «ما توانستیم الگوهای فصلی ای از پلوتون و واکنش این سیاره به تغییرات ناشی از میزان نوری که به هنگام چرخیدن به دور خورشید دریافت می کند، بسازیم. در هر زمستان تغلیظ گاز دی اکسید کربن در قطبها منجر به کاخش میزان این گاز در اتمسفر می گردد. این سیاره WASP-۱۲۱ b نامیده میشود که برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ کشف شد. انحراف محور اورانوس تاثیر زیادی بر قطبهای سیاره می گذارد و باعث می شود که هر قطب از دوره تناوب مداری که 84 سال زمینی طول می کشد، 42 سال را در روشنایی و 42 سال دیگر را در تاریکی بگذراند.

بسیاری از سنگ های آسمانی که در طول تاریخ سیاره مریخ با آن برخورد کرده اند منجر به ایجاد چاله هایی در سطح این سیاره شده اند. نصف النهارها نیم دایره های فرضی هستند که از قطب شمال تا قطب جنوبکشیده شد هاند و طول مساوی دارند. این رسوبات موادی می باشند که به هنگام برخورد سنگ آسمانی از چاله تشکیل شده به بیرون پرتاب شده اند. در این هنگام هوای پیرامون ذرات خاک به دلیل جذب نور خورشید گرم می شود. لذا همواره در اطراف خورشید حضور دارد و برای ما تنها در هنگام طلوع و غروب قابل رویت است.

اورانوس هر ۸۴ سال و ۷ روز یک بار به دور خورشید میگردد.گازهای شناور در اتمسفر اورانوس رنگ آبی-سبز زیبایی به این سیاره داده اند. کف این چاله 9 کیلومتر پائین تر از سطح است.کانالها، دره ها و آبگذرهایی که در نتیجه سایش و فرسایش آب به وجود می آیند در بسیاری از مناطق مریخ به چشم می خورند. در نتیجه طوفان شدید و شدیدتر می شود. مطمئن شوید هیچ یک از مسیرهای مداری که ترسیم می کنید با یکدیگر تلاقی ندارند. در سال 2019، ماموریتهای روی سطح ماه که توسط هند واسرائیل اجرا شدند، در مرحلهی فرود با شکست مواجه شدند و فناوری استخراج آب از ذخایر روی سطح ماه و فراتر از آن هنوز خود را اثبات نکرده اند.

ماه با دوربین های قوی و بزرگ به نام تلسکوپ مشاهده می شود. دره های مریخی با طولی حدود 4000 کیلومتر (تقریبا یک پنجم مسافت دور سیاره) با 10 کیلومتر عمق. قطر این گستره ۱۱ برابر مدار این سیاره به دور خورشید است و باید حدود چهار روز نوری باشد. در سطح مریخ، فشار جو عمدتا حدود تنها 7/0 کیلوپاسکال یعنی تقریبا 7/0 درصد فشار جوی سطح زمین می باشد. با شروع زمستان، دی اکسید کربن موجود در جو در دو قطب متمرکز و غلیظ می شود.

دیدگاهتان را بنویسید